ΣΤΗΒΕΝ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ (STEPHEN ANTONAKOS), ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΑΓΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 2007

Το Παρεκκλήσιο του Αγίου Διονυσίου, έργο του Στήβεν Αντωνάκου (Stephen Antonakos) (1926-2013) δημιουργήθηκε από τον καλλιτέχνη ειδικά για την αναδρομική έκθεση του έργου του που διοργανώθηκε από το Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστόπουλου σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη το 2007. 

Το έργο εντάσσεται στην ενότητα έργων Παρεκκλήσια, την οποία επεξεργάστηκε και υλοποίησε στο μεγαλύτερο μέρος της τη δεκαετία του 1990, παρακινημένος από την καλλιτεχνική ανάγκη να εκφράσει «τα βαθύτερα πράγματα, τις μεγάλες εσωτερικές ανάγκες…» (Stephen Antonakos, Αναδρομική, κτλγ. έκθ. Μουσείο Μπενάκη, 18/12/2007-9/3/2008, σ.23). Τα Παρεκκλήσια αποτελούν απόπειρα προσέγγισης και σύγχρονης επαναδιατύπωσης εικονογραφικών συμβόλων, θεμάτων και εννοιών που συνδέονται με τη θρησκευτική πίστη, το τυπικό λατρείας, τα σύμβολα και τη δυναμική τους, την ιστορική παράδοση της βυζαντινής τέχνης. Το 1997 συμμετείχε μάλιστα στη Μπιενάλε της Βενετίας στο Ελληνικό Περίπτερο με το Παρεκκλήσι της Ουράνιας Κλίμακας. 

Το Παρεκκλήσιο του Αγίου Διονυσίου  συνίσταται σε ένα σχετικά μικρών διαστάσεων  δωμάτιο στο σχήμα του κύβου, με ασύμμετρες τις δυο από τις τέσσερις εξωτερικές όψεις. Ένας ξύλινος σταυρός δεσπόζει υψωμένος από το έδαφος ως την οροφή δίπλα στην είσοδο του Παρεκκλησίου, τονίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον θρησκευτικό χαρακτήρα του. Περιφερειακά του σταυρού σε ασύμμετρη διάταξη ανοίχτηκαν οπές στον τοίχο, με σκοπό τη δημιουργία φωτεινών πηγών. Οι εξωτερικές όψεις, όπως και το εσωτερικό του Παρεκκλησίου, υλοποιήθηκαν σε ξυλοκατασκευή βαμμένη σε λευκό χρώμα, παραπέμποντας στα διάσπαρτα στον ελληνικό χώρο ξωκκλήσια. 

Το εσωτερικό του Παρεκκλησίου σχεδιάστηκε σε διμερή διάταξη με δυο λευκά διάχωρα που παραπέμπουν σε τέμπλο, χωρίζοντας το ιερό με τον κυρίως ναό. Στα διάχωρα τοποθετήθηκαν αντίγραφα (;) βυζαντινών εικόνων των Χριστού Παντοκράτορα και Παναγίας Βρεφοκρατούσας. Στο ιερό σε ένα λευκό τραπέζι σε ρόλο Αγίας Τράπεζας είναι τοποθετημένος σταυρός. Ο τοίχος πίσω από το ιερό φέρει άνοιγμα σε σχήμα σταυρού, το οποίο επίσης αφήνει το φως να περνά. 

Η δεξιά της εισόδου όψη σχεδιάστηκε με ένα μεγάλο τετράγωνο παράθυρο, το οποίο επίσης σχηματίζει με τον ξύλινο σκελετό το σχήμα του σταυρού. Ο σχεδιασμός του Παρεκκλησίου στηρίζεται στη δυναμική του φωτός, όπως αυτό αντανακλάται από το εσωτερικό του προς τα έξω, καθώς και στην κυριαρχία σε όλες τις όψεις του κτίσματος του σχήματος του σταυρού. Κατά τη διάρκεια της ημέρας η δυναμική του φωτός τονίζεται από τα γαλάζια υαλοπετάσματα στο παράθυρο και τη νύχτα ο νέον φωτισμός ακτινοβολεί έντονο λευκό φως το οποίο ανακλάται από τα επιμέρους ανοίγματα προς τα έξω. 

Το Παρεκκλήσιο του Αγίου Διονυσίου μετά το πέρας της αναδρομικής έκθεσης δωρήθηκε στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.